هواشناسی همدان
4. تير 1399 - 3:31   |   کد مطلب: 3854
شبنم همدان

 

فرزند سالاری یکی از آسیب های تک فرزندی

تک فرزندی گرچه پدیده جدیدی نیست اما در جامعه‌ی ما در هیچ زمانی مانند الان فراگیر نبوده است. در میان آموزه های اسلامی نه تنها به تک فرزندی توصیه نشده است بلکه ضمن مخالفت با آن  با رعایت شرایطی دعوت به ازدیاد نسل شده است بگونه ای که در قرآن کریم تکثیر نسل به عنوان یکی از مهمترین اهداف ازدواج بیان شده است.

فضای زندگی خانوادگی توام با فرصت های کافی برای روابط  متقابل  و متنوع بوده، برای فرزندان الگوهای رفتاری و زمینه های تبادل تجارب و عواطف را به وجود می آورد و از عوامل موثر در بهبود مهارت در روابط اجتماعی است.

اما در خانواده های هسته ای و محدود و با فرزندان کم و به خصوص تک فرزند، برخورداری از فضای زندگی خانوادگی ممکن نیست.

زندگی در کنار خواهر یا برادر روحیه جامعه گرایانه کودک را تقویت کرده و مدیریت در روابط اجتماعی را به وی می آموزد. هم دلی و هم سویی با افراد خانواده، عشق ورزی و سهولت در برقراری ارتباط با افراد هم سن در جامعه و مدرسه از اصلی ترین ویژگی فرزندان خانواده های دارای بیش از یک فرزند است.

گرایش به انزوا، افسردگی، ضعف در برقراری روابط با همسالان، توجه بیش از حد به بازی های رایانه ای و انفرادی، ترس یا تنفر از حضور در گروه های اجتماعی از جمله خصوصیات تک فرزند هاست.

محدودیت روابط اجتماعی در خانواده های تک فرزند می تواند دنیای روانی و اجتماعی افراد را محدود جلوه می دهد و در این شرایط اگر مشکلی برای فرد به وجود آید ممکن است پیامدهای تهدید کننده ای پدید آورد، زیرا فرد می ترسد با از دست دادن یک نقطه‌ی امید و اتکا نتواند به کانون دیگری چشم امید داشته باشد زیرا محدود بودن روابط اجتماعی فرد، می تواند اشتغال ذهنی زیادی برای افراد ایجاد کند.

برای مثال دیده می شود که مادر با مشاهده‌ی کوچکترین احتمال آسیب یا بیماری فرزندش سراسیمه و آشفته شده و هر رفتار ظاهراً غیرمعمول و غیر عادی کودک را نشانه ای از پدیدآیی مشکل رفتاری و اخلاقی تلقی نماید، یا پدر با بروز کوچکترین مشکل در زندگی خانواده دچار حالت اضطراب و دستپاچگی می گردد و البته توجه به جزئیات رفتاری در این گونه خانواده ها سبب درگیری های کم اهمیت در خانواده نیز می شود.

دیدگاه شما

آخرین اخبار