اسم تو که وسط باشد روضه خود به خود می‌آید، دیگر اختیار قلم از دست می‌رود. آن وقت نمی دانی که قرار بود از چه بنویسی و از کجا بنویسی، از دستت در می‌رود همه‌ی فکرت می رود سمت خرابه و دختر سه ساله و شب و یتیمی...