به گزارش شبنم همدان به نقل از ایسنا : شهیندخت مولاوردی در ششمین کنفرانس بین‌المللی توسعه پایدار و عمران شهری بیان کرد: از منظر شناسایی مسائل و چالش‌ها بی‌تردید زنان و دختران اغلب بیشتر از مردان تحت تاثیر فقر و تغیرات اقلیمی، نبود امنیت غذایی، کمبود مراقبت‌های بهداشتی، بحران‌های اقتصادی و جهانی قرار می‌گیرند و از منظر رفع موانع و چالش‌ها نیز مشارکت و رهبری زنان در نقش‌های چندگانه‌ای که به عهده دارند، در اقتصاد کشور و در یافتن راه‌حل کمک می‌کنند.

وی درباره مساله زنان، توسعه پایدار و عمران شهری ادامه داد: رویکردهای مبتنی بر ترسیم نقش منفعلانه برای زنان در توسعه و توجه به مشکلات آنان منفک از مردان در سالهای پیش از 1980 که عدم تحقق کلیه نظرات توسعه در بهبود وضعیت کشورهای جهان سوم و نیز موقعیت نامطلوب اجتماعی و اقتصادی زنان در این کشورها را سبب شد که به تغییر رویکردها در راهبرد انجامید.

معاون امور زنان و خانواده ریاست‌جمهوری با اشاره به اینکه مفهوم جنسیت جایگزین مفهوم جنس در ادبیات توسعه جوامع و تغییر رویکرد موضوع زنان با عنوان عاملان و ذینفعان توسعه شد، افزود: در این مسیر موضوع زنان از سال 2000 به عنوان یکی از محورهای جدی توسعه هزاره مورد توجه قرار گرفت که بازه زمانی آن تا سال 2015 بود و با پایان یافتن این بازه زمانی شاخص‌های توسعه پایدار در اجلاس ریو در سال 2012 مطرح شد.

مولاوردی با بیان اینکه شاخص‌های توسعه پایدار جایگزین اهداف توسعه هزاره شد، گفت: مبنای تلاش تمامی کشورهای عضو با همکاری و تعامل یکدیگر در سه سطح منطقه‌ای، ملی و بین‌المللی قرار گرفت و این شاخصه ملاک و معیاری برای ارزیابی فعالیت بشر به طور عام و دولت‌ها به طور خاص درخصوص توسعه پایدار در 15 سال آتی دنیا به شمار می‌رود.

وی گفت: براین اساس 10 هدف اصلی و 169 هدف جزیی و خاص برای پایان دادن به فقر، مبارزه با بی‌عدالتی‌ها و نابرابری‌های موجود، تقویت گسترش رفاه و صلح در حین حفاظت از محیط زیست و زمین تا سال 2030 به تصویب رسیده است.

معاون امور زنان و خانواده ریاست‌جمهوری با اشاره به اینکه در میان این اهداف حداقل یک آرمان به صورت مشخص به حوزه زنان و دختران اختصاص یافته است، برخلاف اهداف توسعه هزاره که از سال 2000 تا 2015 در دستور کار بود، اظهار کرد: در اهداف توسعه هزاره فقط یک هدف به حوزه زنان و دختران اختصاص یافته بود و در اهداف توسعه پایدار که تا سال 2030 مطرح است، ضمن اینکه هدف مشخص به این موضوع اختصاص یافته است، کشورها نیز متعهد شده‌اند که این هدف مشخص را در تمام 17 هدف خود جاری کنند.

مولاوردی ادامه داد: کشورها نیز متعهد شده‌اند که با مشارکت زنان توانمند بتوانند به اهداف درج شده در این سند را پیش گیرند.

معاون رییس جمهور با بیان اینکه موضوع جنسیت و شهر و یا پرداختن به دو هدف 5 و 11 سند توسعه پایدار از منظر توسعه شهری مربوط به حوزه زنان است، گفت: در عرصه خصوصی، بحث مسکن و حمایت‌های لازم و امنیت اعضای خانواده که در مسکن هستند، ممکن است در اثر ناامنی‌هایی که در خانواده وجود دارد، شاهد خشونت‌های خانگی باشیم و عرصه عمومی دسترسی به خدمات زیربنایی و حضور و بهره‌برداری رضایتبخش از فضای عمومی قابل بررسی است.

مولاوردی با بیان اینکه شهر امروزه به عنوان مهم‌ترین عرصه حضور و حیات اجتماعی است که موظف به پاسخگویی به جنبه‌های متعددی از نیازهای انسانی است، افزود: هدف 11 سند توسعه پایدار شهرها، جوامع پایدار و تاب‌آور را مطرح می‌کند و ذیل این هدف شاخص‌هایی تعریف شده که قرار است در این 15 سال برنامه‌ریزی‌های لازم برای این شاخص‌ها در نظر گرفته شود.

 معاون امور زنان و خانواده ریاست‌جمهوری گفت: اطمینان از دسترسی همچنان به مسکن کافی، ایمن و ارزان قیمت و ارتقای شرایط سکونتگاه‌های غیررسمی، تامین دسترسی به حمل و نقل ایمن برای همه، ارتقای ایمنی جاده‌ها و گسترش حمل و نقل عمومی و توجه ویژه به کسانی که در شرایط آسیب‌پذیر هستند، مانند زنان، کودکان و افراد معلول و سالمندان، تقویت تلاش‌ها برای حفاظت از میراث فرهنگی و طبیعی جهان، کاهش تعداد مرگ و میر و تعداد افراد زیان‌دیده از خسارت‌های ناشی از بلایای طبیعی، کاهش عوارض جانبی اثرات زیست محیطی با توجه ویژه به کیفیت هوا و مدیریت پسماند، تامین دسترسی عمومی به فضای سبز و فضای عمومی ایمن و همه شمول و در دسترس به ویژه برای زنان و کودکان، حمایت از کشورهای کمتر توسعه یافته از طریق کمک‌های مالی و فنی در ساخت ساختمان‌های پایدار و تاب‌آور از جمله اهداف توسعه پایدار و عمران شهری است.

مولاوردی ادامه داد: در ایران تحولات سریع و نامتوازن جمعیت شهری که هم‌اکنون در برگیرنده 70 درصد از جمعیت کل کشور است اگرچه فرصت‌های نوینی برای توسعه فراهم می‌آورد اما چالش‌های عمیق و گسترده‌ای در ابعاد اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و زیست‌محیطی در شهرها داشته است که در صورت عدم اتخاذ برنامه‌های صحیح و پیشگیرانه منجر به گسترش نابسامانی فراوان و تنزل کیفی شهروندان خواهد داشت.

وی گفت: در این میان موضوع زنان از دو منظر حائز اهمیت است. نخست شناسایی و بیان مسائل موجود و چالش‌های پیش رو و دیگری تبیین راه‌حل‌ها و اقداماتی که در این زمینه باید اتخاذ شود.

معاون امور زنان و خانواده ریاست‌جمهوری گفت: در این مساله با دو سوال مواجه می‌شویم، نخست اینکه شرایط زندگی زنان و دختران تا چه میزان از اهداف توسعه پایدار و تاثیرگذار است و دوم اینکه چگونه زنان و دختران می‌توانند در دستیابی به این اهداف نقش کلیدی داشته باشند.

مولاوردی گفت: شهر مبتنی بر اهداف توسعه پایدار قادر است در یک تعادل پویا ضمن ارتقای ظرفیت شهرها برای ایجاد اشتغال و ثروت و انسجام اجتماعی میان طبقات و اقوام مختلف نقشی را برعهده گیرد.

وی گفت: تامین امنیت ذهنی و عینی زنان، مشارکت زنان در امور برنامه‌ریزی، طراحی و مدیریت شهرها، تخصیص عادلانه و فرصت‌های شغلی به زنان و مردان در مشاغل و سمت‌های مهم و اثرگذار، زمینه‌سازی برای افزایش مشارکت اجتماعی زنان در ابعاد مختلف زندگی شهری و استفاده از توانایی‌ها و مهارت‌های زنان در اجرای طرح‌ها و برنامه‌های مختلف شهری از اهداف مهم مفاهیم توسعه شهری است.

 معاون امور زنان و خانواده ریاست‌جمهوری در پایان اظهار کرد: امید است با کاربست راهکارهایی که در این گونه همایش‌ها ارائه می‌شود بتوانیم به هدف موردنظر، در سند توسعه پایدار و درخصوص جوامع پایدار دسترسی پیدا کنیم.

انتهای پیام/ص

به گزارش شبنم همدان به نقل از ایسنا : تمامی کودکان در برخی مواقع دروغ می‌گویند. در حقیقت زمانیکه کودک توانایی را پیدا می‌کند تا ماهرانه دروغ بگوید به سطحی از هوش دست پیدا کرده‌ است.

به گفته لاورنس کوتنر از روانشناسان آمریکایی، عناصر ضروری برای گفتن ساده‌ترین دروغ‌ها رشد احساسی، هوشی، اجتماعی و عصب شناختی است.

کوتنر افزود: درصورتیکه منطق یک کودک را بررسی کنید متوجه می‌شوید آنان در تشخیص انجام یک کار بد و اینکه آدم بدی شناخته شوند، مشکل دارند. به طور مثال کودک سه ساله‌ای را در نظر بگیرید که کنار دیواری ایستاده که با مربا کثیف شده‌ است. زمانیکه با این پرسش روبرو می‌شود که "تو دیوار را کثیف کرده‌ای؟" در پاسخ می‌گوید "نه". اگر این کودک در پاسخ به این سوال بگوید این کار را انجام داده‌ است باید تعجب کرد.

این روانشناس تاکید کرد: با بزرگتر شدن، کودکان متوجه اثرات کارهایشان می‌شوند و به فهم و درک بیشتری دست پیدا می‌کنند و در نتیجه دروغ گفتن‌شان پیچیده‌تر می‌شود.

در بررسی انجام شده در سال 2011 روانشناسان یک نوع بازی را در دو مدرسه مختلف در آفریقای غربی اجرا کردند. یکی از این مدارس از قوانین انضباطی سخت و دیگری از قوانین راحت‌تری برخوردار بود. در طول این مطالعه از کودکان درخواست شد تا بدون نگاه کردن حدس بزنند چه شیئی پشت سر آنان در حال صدا کردن است. در زمان انجام تست بزرگسالان داخل اتاق حضور نداشتند.

زمانیکه بزرگسالان به اتاق بازگشتند از کودکان خواستند حدس خود را گفته و بگویند آیا به شئ مد نظر نگاه کرده‌اند؟

محققان دریافتند کودکانی که در فضاهای انضباطی سخت و جدی بوده‌اند بیشتر احتمال دارد، دروغ گویند. اگرچه این مطالعه در محیط تحصیلی انجام شد اما کوتنر معتقد است روش تربیتی سخت و خشن والدین هم می‌تواند نتیجه مشابهی داشته باشد.

کوتنر گفت: بر اساس تحقیقات انجام گرفته روش تربیتی سخت و خشن، درونی‌سازی اصول و رفتارهای اخلاقی را ارتقا نمی‌دهد و می‌تواند کودکان را به انجام رفتارهای اشتباه و نادرست ترغیب کند. همچنین درصورتیکه کودکان جایگزینی برای دروغگویی پیدا نکنند به این نتیجه می‌رسند که انتخاب دیگر نخواهند داشت.

کوتنر همچنین در پاسخ به این پرسش که روش تربیتی می‌تواند بر دروغگویی کودک تاثیر بگذارد، می‌گوید: نمی‌توان به طور قطع در این رابطه اظهار نظر کرد. والدین باید برای کودک خود قوانینی وضع کرده و از آنان انتظاراتی داشته باشند اما نباید رفتار اقتدارگرایانه داشته باشند.
به گزارش ایسنا به نقل از هلث لاین، اگر فرزندی دارید که دروغ می‌گوید باید به او کمک کرد تا انتخاب بهتری داشته باشد. در واقع باید به او کمک کرد تا در برابر آنچه او را وادار به دروغ گفتن می‌کند مقاومت نشان دهد.
 

انتهای پیام/ص

شما چهار سال بود در تلویزیون بازی نکرده بودید، چطور شد بعد از این سال‌ها تصمیم گرفتید با سریال ماه و پلنگ به کارگردانی احمد امینی مهمان خانه‌های مردم شوید؟

بله، من حدود چهار سال در هیچ سریالی بازی نکرده بودم. راستش سعی کردم تامل کنم و با یک نقش خوب به تلویزیون برگردم که خوشبختانه این اتفاق افتاد و بعد از بازی در فیلم سینمایی «خبر خاصی نیست»، تنها فیلمنامه‌ای که می‌توانست من را برای بازی ترغیب و حالم را خوب کند، سریال تلویزیونی ماه و پلنگ بود.

دلیل این که من بازی در این اثر را پذیرفتم، در ابتدا وجود آقای امینی در کسوت کارگردان بود. فیلمنامه هم نوشته سعید مطلبی است که بسیار گیرا بود. علاوه بر آن در دفتر آقای زرین‌کوب همیشه کارهای خوب ساخته می‌شود، به همین دلیل خیلی دوست داشتم بعد از مدت‌ها یک نقش خوب بازی کنم که ملکا چنین ویژگی‌هایی را داشت.

ملکا دختری است که استقلال دارد و امروزی است. از سوی دیگر او وکیل است و بعد از آن که پرونده‌ای را قبول می‌کند، وارد یک بازی می‌شود که خودش هم نمی‌خواهد و در این باره بی‌تقصیر است. البته باید تاکید کنم مخاطب به مرور و با پیشرفت قصه خواهد دید ملکا درگیر چه داستان‌هایی می‌شود.

یعنی پیشنهاد دندان‌گیری در این چهار سال نداشتید؟

من سال 93 در فیلم سینمایی خبر خاصی نیست بازی کردم، اما حدود چهار سال بود که در تلویزیون کار نکرده بودم. راستش پیشنهاد خوبی نداشتم که در طول این چهار سال به آن فکر کنم. به همین دلیل ترجیح دادم با یک کار خوب بیایم.

در طول 11 سالی که از فعالیت شما در عرصه هنر می‌گذرد، بازی هایتان محدود اما متفاوت است. به نظر می‌رسد در انتخاب نقش‌ها وسواس دارید؟

به هر حال هر بازیگری دوست دارد نقش‌های متفاوتی را تجربه کند؛ کارهای دیگری هم به من پیشنهاد شده بود که خودم از بین آنها نقش‌هایی را انتخاب کردم که واقعا دوست‌شان داشتم.

پس برایتان فرقی نمی‌کند در تلویزیون بازی کنید یا سینما؟

راستش من مرزی بین سینما و تلویزیون قائل نیستم. اتفاقا تلویزیون من را بین مردم محبوب کرده تا سینما! سینما را خیلی دوست دارم و همه بازیگران عشق به سینما و تئاتر دارند، اما گارد ندارم. ولی در مجموع باید تاکید کنم پیشنهادهای کاری کم شده و این اتفاق فقط برای من نیفتاده و برای خیلی از بازیگران پیش آمده است. امیدوارم این موضوع حل شود.

هر حرفه و شغل ویژگی‌ها و خصوصیات خودش را دارد. قبل از ایفای نقش ملکا که وکیل است، آیا درخصوص این شغل تحقیق کرده بودید؟

نه، تحقیق نکردم، ولی صحبت‌هایی که با آقای امینی داشتم، خیلی به من کمک کرد. راهنمایی او بی‌نظیر است و با کمک هم نقش ملکا را پرورش دادیم. شخصیت ملکا را دوست دارم، او بلد است چه کاری را کجا انجام بدهد. خودم هم در زندگی شخصی‌ام این طوری هستم و تا حدودی شخصیت ملکا به خودم شبیه است و سعی کردم با ویژگی‌های خودم و گفته‌های خوب آقای امینی نقش را دربیاورم. امیدوارم نقش را خوب درآورده باشم و مردم راضی باشند.

مسلما تا به امروز آثار خارجی و ایرانی با موضوع وکلا دیده اید. از این آثار الهام نگرفتید؟

راستش را بخواهید، نه. البته آثار زیادی درباره وکلا و پرونده‌هایی را که با آن درگیر بوده‌اند دیده‌ام، ولی چیزی مد نظرم نبود که برای نقش ملکا از آن بهره‌مند شوم.

کار با احمد امینی کارگردان چه تجربه‌ای برایتان به همراه داشت؟

برای پاسخ به این پرسش حرف‌های زیادی دارم، اما بناچار خلاصه پاسخ می‌دهم. من 11 سال است که کار می‌کنم، ولی کارگردانانی که از کار کردن با آنها لذت بردم، شاید به اندازه انگشتان یک دست باشد و آقای امینی جزو این کارگردان‌هاست. او در صحنه قدرت دارد و اعتماد به نفسی به شما می‌دهد تا برای انجام یک کار بسیار عالی، تلاش بیشتری کنید. راستش رفتار او باعث می‌شود که برای بهبود نقش خیلی سعی کنید. امیدوارم این سریال، بهانه‌ای شود برای همکاری‌های بعدی.

ملکا بعد از گرفتن پرونده با داستان‌های زیادی در قصه روبه‌رو می‌شود. آیا صحنه حسی در طول کار داشتید که برای ایفای آن خیلی با خود کلنجار رفته باشید؟

من چند صحنه حسی دارم که برای خودم هم چالش‌برانگیز بود و خیلی دوست‌شان داشتم. آقای امینی هم از این سکانس‌ها خیلی راضی بودند و تاکید داشتند این صحنه‌ها خیلی خوب در آمده است، اما یک سکانس بسیار سخت در قصه داشتم. این صحنه در دادگاه واقعی ضبط شد و من باید از یک قاتل دفاع می‌کردم. واقعا صحنه سختی بود. وقتی فیلمنامه را خواندم، خودم این سکانس را تیک زدم که سخت‌ترین سکانس ملکاست. ضمن این که دیالوگ‌های زیادی در این صحنه داشتم.

همان طور که تاکید کردم این صحنه را در دادگاه واقعی ضبط کردیم و اتفاقا وقتی این صحنه را تصویربرداری می‌کردیم، از آن مجتمع هم افرادی نشسته بودند و این صحنه را می‌دیدند و بعد از تمام شدن سکانس به من گفتند خانم سحرخیز شما وکیل هستید؟ گفتم نه. آنها گفتند به حدی خوب دفاع کردم که مطمئن هستند با چنین دفاعی متهم تبرئه می‌شد. واقعا سکانس سختی بود و خدا را شکر می‌کنم از پس این صحنه خوب بر آمدم. البته این صحنه حسی نبود، فقط سخت بود و در طول قصه مخاطبان با تماشای این صحنه حرفم را تائید خواهند کرد.

شما جزو بازیگرانی هستید که با نقش خیلی درگیر می‌شوید؟

بله، در طول کار خیلی درگیر می‌شوم، چون به نقش خیلی فکر می‌کنم. به عنوان مثال وقتی در سریال تلویزیونی ماه و پلنگ بازی می‌کردم، نوع صحبت کردنم مثل ملکا شده و این شخصیت روی من تاثیر گذاشته بود، حتی در خانه به من می‌گفتند چرا اینقدر با کلاس حرف می‌زنی!

انتهای پیام/ص